Pasrah!

Salam..
Masih ingat entry saya yang INI?
Ringkasannya, saya menjalani MRI because doctor detect Head of femur saya osteoporosis.
MRI untuk tahu betapa teruknya atau stage berapa yang saya dah alami.
Bila saya beritahu my friends, sister pasal ni, rata-rata macam tak percaya.
Ye lah, saya baru 26, diagnose penyakit yang biasanya dihidapi orang yang umur 55 tahun.
Saya pun terkejut at first tapi benda nak jadi kan.
Saya assume yang 'kemalasan' saya minum susu adalah penyebabnya.
Saya juga on treatment steroid yang juga penyebab osteo.

Lepas diagnose osteo, hubby terus suggest saya minum Anlene.
Saya pun terfikir benda yang sama.
So kami terus memborong Anlene chocolate.
Hanya yang chocolate leh lalu tekak saya.

Then mintak suggestion from my friend, pharmacist type of calcium (Ca). Calcium banyak jenis di pasaran.
Before this saya ambil Ca lactate dan saya mengalami sembelit.
Saya stop. She ask me to buy Ca citrate.
Ok, we bought Ca citrate. Anlene lak minum 2x sehari.
Saya minum anlene dan makan Ca everyday. T_T

Then MRI, result siap lepas 3 minggu. Isnin lepas appointment dengan specialist.
Result pun dah ada. Alhamdulillah resultnya normal.
Cuma masalah baru pula timbul.
Specialist tu cakap ligament kaki saya longgar.
Ligament longgar disebabkan tissue tear.
Then kena tengok next xray which is on end march to confirm it.

Saya inform physio, the staff cek dan memang longgar.
Mungkin kena reconstruction iaitu tebuk dan jahit balik tissue yang koyak itu.
Kalau tak nanti bila saya dah boleh berjalan kaki saya tak kuat.
Lembut lutut bahasa mudahnya

Saya redha dan pasrah.
Moga saya kuat untuk menghadapinya.

my progress

salam & hi..

last tuesday ada appointment ngan klinik tulang.
1st g xray dulu. siap xray, film tu saya pegang. dan la tengok, nmpk tulang kaki yg patah tu ada one part yg tak bercantum.
yang patah belah atas dah nampak elok bercantum.
dan cakap kat hubby,
''mesti doc tak bg jalan lagi.
kena tunggu bulan depan lak pastu mesti kena operation lg betulkan fragment tulang tu''

perasaan masa tu kecewa sangat.
pas setengah jam menunggu, no giliran sy dipanggil.
rupanya appointment rini jumpa dgn big boss..
takut ok..

dia pon tunjuk la xray film tu kat skrin & terang kat saya.
sama la mcm saya fikir awal2 tu.
dia cakap ''boleh bagi kepingan tulang ni bercantum balik, kena buang skru besi dalam tulang ni,
lepas buang terus boleh start jalan''

saya  fikir ''OMG another operation''
dia cakap, ''minor operation saja. sekejap lg boleh wat. so, nak tak wat?''
saya tgok hubby, hubby tgok saya. sah la my hubby tak paham langsung dgn muka blur itu..
saya pon setuju nak wat asalkan before kul 2 sebab ada appointment tuk cek hidung lak.
dia ckp sempat, kejap je wat ni..

screw yang dibuang dr besi pada tulang peha saya

pic from GOOGLE

maka, masukla saya dlm bilik tuk minor op tu.
bangga tul sbb big boss sendiri turun padang.. muahaha..
dia cakap ''saya bg bius setempat je. kira bg ubat kebas tempat yang nak potong tu.
tapi nnt dekat tulang tak leh bg ubat kebas.
akan rasa sengal la''
saya pon ok..

masa dia bg bius tu mmg rasa la inject. slow je bunyi. ngah tahan sakit.
nasib dah biasa derma darah. sama je rasa.
pastu dia start lapah potong isi.
memang tak rasa kangsung.
cuma nampak gerakan doktor tu je.
pastu tetiba rasa sengal & keras.
terus jerit saya.. tp xde la org kat luar pon dengar.
dr tu cakap ''saya dah sampai tulang ni. nak buang screw, akan sengal nnt, kalau sakit gtau ye..''
saya pon tahan la setakat yg leh.
pastu dia ckp ''dah buang satu screw, ada satu lagi. tp yg tu dlm skit. kalau awak tak tahan gtau sy bg ubat tidur''

saya dengan confident jawab ''bagi ubat tidur la doktor''
hahahaha.. nampak sangat tak tahan sakit
dr tu kata nk try buang dulu kalau betul tak tahan br bg ubt tidur.
sy pon start la mengucap, bg ayat kursi & semua doa2 yang sy tau.
tak nak bg pikir sakit tu.
mmg sengal dan kebas la rasa kaki tu. cuba thn.
tak nak nangis. ^__^
pastu MA tu gtau ''dah buang dua2 screw.''
spontan saya jawab ''alhamdulillah'' ^___^
pas dr jahit dan cuci segala beserta khidmat pesanan maka beredar la sy.

2 skru yg dibuang dr besi dlm tulang peha saya

jenuh nak bukak pas ni. dah la bulu banyak T___T

dia suruh trus mkn ubt smpai umh nnt.
sy lak dgn jahatnya tak balik umh trus.
g wad sy dulu hantar mc n sembang2 dengan kwn.
then mula la rs sengal..
ajak hubby balik.
hubby lak ajak g hospital yg appointment kul 2.
sy ckp ''mmg tak thn sakit ni. kita balik amik ubt je pastu gerak mai sini balik''
dia pon ok.

2.30 ptg jpa dr bhgn ENT lak untuk masalah deria bau saya.
rasanya sy dah mention yg sejak kemalangan sy hilang deria bau.
Dr tu sgt baik.. so soft spoken.
dia bg ubt sprat dlm hidung untuk merangsang deria bau sy balik.
siap pesan lg hope lepas ni jumpa balik awak dah bleh bau.. ^____^

sampai umh mmg sungguh la sakit.
gerak skit pon sakit.
tak dpt describe sakit cmne.

mlm cuba la berjalan pakai tongkat. sy byk heret kaki yg patah tu je.
sbb rs lembut lutut nk pijak. dengan sakit lagi.
mmg rasa lembut kat bahagian yg buang screw tu.
sampai je dapur saya dah tak tahan sakit.
tapi gedik gak nk terus sampai ke toilet.
sudahnye merambu air mata.
adik saya tgok je. speechless trus tgok kakak dia nangis.
ms mlm nk tdo tak leh. sengal je rasa.
cuba gak bengkok kaki sbb tak mau jd stiffness mcm dulu.
sekali lagi air mataku merembes..

pd pembaca blog sy ni, doakan sy kuat, tabah untuk menghadapi dugaan saya ni.
doakan saya leh berjalan semula dengan normal nya.
doakan kesakitan saya berkurangan.
T________T

aktiviti minggu ini

salam..
minggu ini penuh dengan appointment di hospital.

teringin sangat nak shoot pic kat sini padang ragut upm.. ihsan pic dr GOOGLE

Isnin ke Hospital Bukit Mertajam, jumpa dengan pakar hidung.
Saya tak ada deria bau sejak kemalangan.
Doktor masukkan kamera dalam hidung saya.
Hidung sy tiada bendasing. Cuma ada congestant skit.
Keputusan doktor, SAYA HILANG DERIA BAU SELAMA - LAMANYA
sebab masa kemalangan, kepala saya berdarah.
Otak yg control bau cedera.
Sebab tu saya xleh bau. kecederaan otak mmg kekal selamanya.
Keputusan ni memang dah saya jangkakan sebab saya memang dalam bidang perubatan,
cuma mak ngan ayah saya je macam tak leh terima.

ok berita buruk untuk saya..
sekurang-kurang sy bersyukur sebab masih boleh melihat, bercakap, mendengar dan merasa.
dan yg plg penting umur sy masih panjang.

Hari selasa, sy berjumpa dengan doktor tulang lak.
untuk kecederaan kaki saya.
wat xray, tulang yg patah masih belum bercantum sepenuhnya.
tp sy nmpak progress yg baik..
cuma doktor mintak wat senaman banyak bg lutut saya leh bengkok balik.
ok i try doktor.. everyday sy mengangkat bagi bengkok lutut sy.
sapu minyak segala. tp lutut saya yg berat ni masih keras.
kaki sy juga bengkak. masih bengkak tp tidak bertambah.
tapi kalau banding ngan kaki kiri memang nampak sgt ketara..
mintak datang semula ke klinik lepas raya dengan xray batu.
kaki kanan masih tak leh digunakan untuk berpijak.
melompat lagilah :(

hari rabu temujanji dengan fisiterapi pula.
fisio mmg appointment every week.
sbb sy staff dan kaki sy memerlukan byk fisio sbb dah keras lutut tak leh nak bengkok.
aktiviti senaman rini takde yang extreme.
sama je cam sy wat kat rumah.
mungkin sbb ramai patient kot.
stgh jam sebelum balik diorg gantung kaki saya pakai spring tuk bengkok kan lutut saya.
x byk sgt pon leh bengkok..
br leh 30 degree je.
tp ok la dr mgu lepas ms g fisio. kaki sy langsung xleh bengkok.
ampu pakai tongkat bila duduk atas wheel chair.
before balik akak fisio suruh sy balik praktis meniarap.
minggu depan nak wat fisio sambil meniarap.
katanya lbh byk senaman leh wat kalau meniarap.

so semalam hubby pon menolong saya meniarap
yess... berjaya meniarap.. even sakit nak mampos lutut ngan kaki ngan peha..
adoooii tak dapat nak di gambarkan...
harapnya kaki saya tak keras - keras dah minggu depan...
huhuhu